26-10-06

Rumi de kleihond

zoals al verteld was gaan wij de 3 dames keramiek lessen volgen natuurlijk mag

Rumitje mee. Hoewel ze gisteren zoooo moe was van de hele dag in Pellenberg om de grond te liggen . Ging ze ook daar weer haar schoonheidsdutjes doen. En waat ging ze liggen juist ja pal tussen alle pakken klei. Je zag haar bijna niet meer liggen. Het kleihondje.

Wat Rumi gisteren nog uitgespookt heeft chip de hond van de lesgeefster eens goed haa gedacht gezecht wat denkt die swel zomaar knuffels komen vragen aan haar baasje. Chip en Rumi zijn even oud en tis er aan te zien nog echt 2 pubers. Arme chip maar ik heb lekker toch een knuffel gegeven van die lieve mechelse scheper die je bezwaarlijk gevaarlijk kunt noemen.

Groetjes allemaal

10:03 Gepost door rumi en pascale in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-09-06

die rumi toch

Wij gaan met zijn 3 tjes binnenkort beeldjes maken van keramiek. Vandaag gingen we al eens kijken wat er allemaal te maken was bij die mervrouw thuis

en wat zag rumi'tje daar een Duitse scheper wer 3 keer zo groot als klein rumi'tje. Rumi had het niet zo op dat grote beest en gromde eens flink. Chip (zo heet die Duitse Scheper) is maar een half jaartje ouder en wilde niets liever dan spelen en knuffelen ons hij was blijkbaar heel aanhankelijk maar dat was buiten madame Rumi gerekent want dieeeee werd jaloers (vrouwen he) En chip die werd ocharm in zijn hok gezet en toen madame Rumi maar uitdagen.

jaja die assistentiehonden zijn slimmerds he ;)

22:05 Gepost door rumi en pascale in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-09-06

De s bende op stage hoewel eeuh sumi :D

15 november 2005. Ik word bij hachiko verwacht voor een interview. kandidaat-stagiars worden zowel fysiek als mentaal 'gewogen'. Op het einde va het gesprek krijg ik een briefje met het adres en telefoonnummer van de stageplaats. Maar dat betekent niet dat ik er per defenitie bij zal zijn. Verder geeft niemand een positief(of negatief) signaal. Afwachten dan maar. Tijdens de rit naar huis ben ik een en al vertwijfeling. Na een tiental dagen hou ik het niet meer uit. Ik word nog ongeduldiger als mijn chef vraagt wanneer ik op 'hondenretraite' ga uiteindelijk bel ik zelf naar hachiko.Caroline zegt me dat ik hard zal moeten studeren in de nabije toekomst. Oef, ik ben dus geselecteerd.

 

Op 7 januari 2006 mogen we met zijn 6 beginnen aan de eerste stagedag: Roos (de jongste van de bende), Dana, Fabienne, jürgen en ikzelf. Omdat nummer 6 niet komt opdagen,wordt Maria nog snel klaargestoomd om vanaf dag twee mee de draad mee op te pakken. Ook tim(de nieuwe medewerker van hachiko )en Els (van het kouterhof, een instelling voor bijzondere jeugdzorg) volgen de opleiding. Al snel maken we kennis met de honden: Suffix, Spirou, Scampi, Sengu, Sumo, Rumi en Rainbow. Na dag twee heb ik voor mezelf al een keuze gemaakt. Nu maar hopen dat het hachiko team er ook zo over denkt!

Stap voor stap leren we een heleboel commando's. Ook over verzorging, biologie en het leerproces van de hond krijgen we een serieus pakket mee.In de loop van dag drie worden de honden voorlopig toegewezen en onstaan de 'koppels' Roos en Scampi, Dana en Suffix, Maria en Sengu, Fabienne en Rasta en Jürgen en Spirou. En ja hoor ik mag het proberen met de kleine Rumi.Op 8 februari worden we voor een kleine week verwacht in De Heide in Merlebeke. Geert de gastvrije directeur zorgt ervoor dat alles naar wens verloopt. Op de eerste avond worden de kamers verdeeld. We eten nog een hapje en trekken ons dan terug in het gezelschap van 'onze' hond waarvoor we nu compleet verantwoordelijk zijn .Makkelijker gezegd dan gedaan! Ieder van ons slaat de eerste uren wel eens een Carolien help! kreet...

De volgende ochtend realiseren we onsna het ontbijt dat onze hondjes nog niet gegeten hebben. En daarna moeten ze ook nog tijdig op het plasplein geraken. Pfff, en dat noemen ze een assistentiehond? De zorg voor Rumi Brengt zoveel extra verantwoordleijkheid mee dat ik begin te twijfelen of ze wel hulp zal betekenen.Wordt het niet eerder een last.Bovendien maak ik nog zoveel fouten....Ga ik haar nooit ergens vergeten? Ik moet nu al van hot naar haar rijden als ik mijn handtas ergens vergeet.Stel je voor dat ik Rumi....ocharme toch!

 

Maandag 13 februari. Ik heb weinig geslapen en voel me zenuwachtig. Bovendien is het vandaag ook een beetje een trieste dag: de verjaardag van mijn vader; die enkele jaren geleden overleed. Ieder legt de examens af. Pas rond 17.30 u krijgen we van Caroline feedback over onze exames. Voor het definitieve verdict is het wachten tot 18.00 u. Het omroepsysteem van De Heide nodigt de bewoners uit op de hachikoproclamatie. Le moment suprème. Het is zover. 1voor1 krijgen we ons maatje toebedeeld: Scampi voor Roos, Suffix voor Dana, Sengu voor Maria, Rasta voor Fabienne en Rumi mag met mij mee naar Diepenbeek.Vanaf vandaag is 13 februari dus opnieuw een fijne dag. Bedankt Pa!

 

Wat ik je niet wil besparen het groene boekje op de winterstage

Scheiten en gapen geiten en schapen (caro)

vluizen en looien luizen en vlooien (caro)

plaskwein (pascale)

knup een nieuw commando van knie en up (pascale)

wawijterrat (pascale)

 

 

20:02 Gepost door rumi en pascale in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |